کسی نیست ، با خودم حرف می زنم !
راست می گویند در هر خانه ای همیشه کلید گمشده ای هست . در خانه من ، کلید اتاق بی تو بودن گم شده...! باشد ! اخم نکن ! از این حرف ها می گذرم.
با بهار از سفر می آیم و برای تو بوسه های بدهکار ، سوغاتی می آورم . تو هم یادت باشد وقت برگشتن ، چمدانم را پر از خداحافظی کنی تا روزهای تنهایی با اشتباه یک باور ساده به دوستت دارم های بی جان تو پناه نبرم . اخم نکن !باشد...گلایه نمی کنم.
اینجا آفتاب را باد می برد و خواب های خیس مرا ، خیال تو ! که نمی دانم کجای نفس کشیدن هایت مرا به خاطر می آوری . عزیزم دل نگران به هم بافتن کلمات برای گفتن " دوستت دارم " ها و " به یادت هستم " ها نباش . اخم هم نکن...خواستم برایت بنویسم انقدر از این همه عشق خیالی خسته ام که سوالی برای پرسیدن ندارم...حالا...بعد این همه نوشتن من و خواندن تو ، بگو بدانم حالت خوب است ؟