پنجره رو به رفتن،پر از روزهای شکوفه است.دورترین جاده ها را بیدار می کنم و در نمی دانم کجای گمشدن به تعبیر خواب ساده ام می نشینم...خواب دیده ام بهار می آید و راه نرفته برای سفر می آورد.لحظه ای چشم از راه می گیرم،دورتر خاک پر از بنفشه بود و شاخه ها پر رنگ از سبزی اما کلاغ های سیاه کف حوض خالی به دنبال قطره ای...تنها قطره ای آب بودند...